Psalmy  Biblijne

 

Psalmy są modlitwami ludu izraelskiego. Również Jezus śpiewał i cytował Psalmy. Pierwsi chrześcijanie modlili się słowami Psalmów. Psalmy są żródłem, z którego czerpią wszyscy ci, którzy zwracają się do Boga Jego własnymi słowami.

                   Czyta pani Teresa Lipowska i pan Maciej Rayzacher

       

  PSALM 4

  PSALM 5   PSALM 8
       

  PSALM 11

  PSALM 15   PSALM 16
       

  PSALM 19A

  PSALM 20   PSALM 21
       

  PSALM 24

  PSALM 27A   PSALM 27B
       

  PSALM 29

  PSALM 30   PSALM 31

W Liturgii Godzin Kościół modli się przeważnie owymi wspaniałymi pieśniami w księgach Starego Testamentu, ułożonymi przez ich autorów pod natchnieniem Ducha Świętego. Ze względu na to pochodzenie unoszą one swoją mocą ducha ludzkiego ku Bogu, budzą w człowieku zbożne uczucia; w pomyślności skłaniają go do dziękczynienia, a w przeciwnościach przynoszą pociechę i dodają otuchy.

       

  PSALM 32

  PSALM 33   PSALM 36
       

  PSALM 41

  PSALM 42   PSALM 43
       

  PSALM 45

  PSALM 45A   PSALM 46
       

  PSALM 47

  PSALM 48   PSALM 49 - II
       

  PSALM 49

  PSALM 51   PSALM 57

Duch Święty jednakże, pod którego natchnieniem psalmy powstały, zawsze wspiera swoją łaską tych, co z wiarą i dobrą wolą je śpiewają. Jest także rzeczą nieodzowną, by każde w miarę swoim możliwości "starał się o głębsze poznanie Pisma św., a zwłaszcza psalmów"1, i zdał sobie sprawę, w jaki sposób ma postąpić, aby stały się one jego własną modlitwą.

       

  PSALM 62

  PSALM 63   PSALM 65
       

  PSALM 67

  PSALM 72 A   PSALM 72 B
       

  PSALM 77

  PSALM 80   PSALM 81
       

  PSALM 84

  PSALM 85   PSALM 86
       

  PSALM 87

  PSALM 88   PSALM 90

Kto zatem prawdziwie modli się psalmem, ten rozważa wiersz po wierszu i zawsze w gotowości serca odpowiada na jego wezwanie, jak tego chce Duch Święty, który natchnął psalmistę i się stanie także natchnieniem pragnących Jego łaski. Psalmodia więc wymaga szacunku należnego majestatowi Boga, ale winna jej również towarzyszyć wewnętrzna radość i miłość, bo taka postawa odpowiada poezji sakralnej i pieśni Bożej, a nade wszystko wolności dzieci Bożych.

       

  PSALM 91

  PSALM 92   PSALM 93
       

  PSALM 96

  PSALM 97   PSALM 98
       

  PSALM 99

  PSALM 100   PSALM 101
       

  PSALM 108

  PSALM 110   PSALM 111
       

  PSALM 112

  PSALM 113   PSALM 114

Przy śpiewie psalmów serce śpiewającego otwiera się na te uczucia, którymi są one przepełnione, każdy zgodnie ze swoim rodzajem literackim. A więc będzie to skarga lub wyraz ufności, dziękczynienie albo inne przeżycia, a egzegeci słusznie podkreślają te różnice.

       

  PSALM 144

  PSALM 115   PSALM 116
       

  PSALM 116B

  PSALM 117   PSALM 118
       

  PSALM 121

  PSALM 122   PSALM 123
       

  PSALM 124

  PSALM 125   PSALM 126
       

  PSALM 127

  PSALM 130   PSALM 131

Zwracając uwagę na dosłowny sens psalmów ten, który je śpiewa, pojmuje ich sens praktyczny dla ludzi wierzących. Wiadomo, że każdy psalm powstał w określonych okolicznościach i do nich to się odnoszą nagłówki umieszczone w psałterzu hebrajskim przed każdym psalmem. Niezależnie jednak od tych powiązań historycznych każdy psalm ma swój dosłowny sens, którego nawet i w naszych czasach nie należy pomijać. Pieśni te powstały na Wschodzie, przed wieloma wiekami, dobrze jednak wyrażają cierpienia i nadzieje, nędzę i ufność ludzi wszystkich czasów i miejsc; opiewają wiarę w Boga, objawienie i odkupienie.

       

  PSALM 132

  PSALM 132A   PSALM 134
       

  PSALM 135

  PSALM 135A   PSALM 136
       

  PSALM 136A

  PSALM 137   PSALM 138
       

  PSALM 139a

  PSALM 139b   PSALM 141
       

  PSALM 142

  PSALM 143   PSALM 144

Odmawiając psalmy w imieniu Kościoła należy wniknąć w pełniejszy ich sens, a zwłaszcza w sens mesjański. Z tego przecież względu Kościół przyjął psałterz. To znaczenie mesjańskie ujawniło się w pełni w Nowym Testamencie, a sam Chrystus Pan jasno je wyraził mówiąc do Apostołów: "Wszystko musi się wypełnić, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach" (Łk 24, 44). Znamienny tego przykład znajdujemy u św. Mateusza; dotyczy on Mesjasza, Syna Dawida, a równocześnie jego Pana. W tym kontekście psalm 110 odnosi się do Mesjasza.

       

  PSALM 145

  PSALM 146   PSALM 147
       

  PSALM 147B

  PSALM 148   PSALM 149
       

  PSALM 150

  PSALM 154   PSALM 138

 

Psalmy odmawia się w Liturgii Godzin nie tyle we własnym imieniu, ile w imieniu całego Kościoła Chrystusowego, a nawet utożsamiając się z Chrystusem. Jeśli się o tym pamięta, wtedy nie będzie trudności, gdy nasze przeżycia wewnętrzne odbiegają od treści odmawianego psalmu. Gdy na przykład pełni smutku i bólu mamy odmawiać psalm wyrażający uczucia radości albo w chwilach pomyślnych psalm skargi. W modlitwie osobistej można tego uniknąć wybierając psalm odpowiadający naszym uczuciom, ale Liturgia Godzin nie jest naszą modlitwą prywatną, bo nawet jeśli odmawiana samotnie, zawsze jest modlitwą w imieniu Kościoła w podanym przez niego układzie psalmów. Wtedy zaś zawsze istnieje powód do radości lub smutku, bo i tu sprawdzają się słowa Apostoła: "Weselcie się z tymi, którzy się weselą; płaczcie z tymi, którzy płaczą" (Rz 12, 15). W ten sposób człowiek słaby i zraniony w swej miłości własnej, zostaje uzdrowiony przez miłość, przez którą duch i słowa wypowiadanego psalmu odpowiadają sobie wzajemnie.

Jezus Chrystus, Pan historii, trzyma przyszłość otwartą, dla szlachetnych i wolnych decyzji tych wszystkich, którzy przyjmując łaskę dobrego natchnienia zaangażują się w stanowcze działania na rzecz sprawiedliwości, miłości odznakiem pełnego szacunku dla prawdy i dla wolności.

Jan Paweł II  - Akt europejski

2013-2017 © Ogniwo Miłosierdzia
Czas 21:25
Projekt i wykonanie: Bednarek Media